﻿<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”Konsultant wyjaśnia...”> 
<author_1=”Irena Węgrowicz”>
<author_2=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="5">
<date=”1954-05-20”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Konsultacje odbywają się systematycznie raz w tygodniu i prowadzone są bądź przez towarzyszy z Centralnego Ośrodka i słuchaczy Instytutu Nauk Społecznych, bądź też przez prelegentów KW czy KD. O charakterze konsultacji (indywidualna czy zbiorowa) decydują jej uczestnicy. Tam jednak, gdzie większość towarzyszy wypowiada się za konsultacją zbiorową, ale jest choćby jeden towarzysz pragnący osobiście, „w cztery oczy” omówić z konsultantem swe wątpliwości — konsultant umawia się z nim na indywidualną rozmowę.
Konsultacje noszą charakter bezpośredniej przyjacielskiej pogawędki, dyskusji. Nie ma tu mowy o jakimkolwiek „egzaminowaniu” towarzyszy, jak się tego początkowo niektórzy obawiali. Trzeba wyjść naprzeciw trudnościom, na jakie napotykają niektórzy towarzysze partyjni lub bezpartyjni przy studiowaniu materiałów zjazdowych. Już pierwsze doświadczenia punktów konsultacyjnych wykazały, jak bardzo potrzebna jest ta właśnie forma bezpośredniej pomocy. Do konsultantów zwracają się towarzysze z najrozmaitszymi sprawami: z pytaniami, jakie nasunęła im lektura poszczególnych przemówień czy uchwał zjazdowych, z wątpliwościami, jakie wypłynęły w rozmowie z kolegą, w dyskusji na zebraniu czy też na kursie szkoleniowym. 
*
W PZO jeden z towarzyszy zwrócił się do konsultanta z pytaniem, czy ustalenie nowych proporcji w tempie rozwoju przemysłu środków wytwórczości (grupa A) i przemysłu artykułów konsumpcyjnych (grupa B) nie wpłynie na pewne zahamowanie rozwoju ciężkiego przemysłu w najbliższych dwóch latach. — Zastanówmy się wspólnie — zaczął konsultant — w jakim celu przyśpieszamy obecnie tempo rozwoju przemysłu artykułów konsumpcyjnych. Chodzi o to, aby możliwie jak najbardziej przyśpieszyć wzrost stopy życiowej ludzi pracy. — A w jaki sposób możemy to osiągnąć? Przede wszystkim przez likwidację powstałych u nas niewspółmierności — z jednej strony między rozwojem przemysłu a rolnictwa, z drugiej zaś — między wzrostem produkcji środków wytwórczości a wzrostem produkcji przedmiotów spożycia. Dlatego właśnie ustalamy na najbliższe dwa lata na tym samym mniej więcej poziomie tempo wzrostu grupy A i grupy B.
 </support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper> 
